งานอดิเรก

เช้าวันหยุดวันนี้ จิบกาแฟขมๆ มองออกไปที่ถนน รถวิ่งกันวุ่นวาย แต่จิตใจมองผ่านไปถึงอดีต ถนนเส้นนี้แต่ก่อนตัดผ่านทุ่งนาอันอุดมสมบูรณ์ ต้นข้าวเขียว แตกใบโยกระบำตามสายลม ยามเมื่อข้าวแตกกอใหม่ บอกให้รู้ว่าในน้ำมีปลา ในนามีข้าว เซียนเบ็ดวัยเยาว์ ยามนั้นจะลิงโลดเฝ้าคอยให้ถึงวันหยุด

ยิ่งใกล้วันสิ้นปีเก่า จะเข้าวันปีใหม่ หนุ่มสาวผู้มาขายแรงงานที่เมืองใหญ่ ก็เตรียมเก็บข้าวของกลับบ้าน หากอยากรู้ว่าคนต่างจังหวัดมาทำงานที่เมืองกรุงเยอะขนาดไหน ให้ดูในช่วงวันหยุดเทศกาลต่างๆ จำนวนคนที่มารอรถตามสถานีขนส่งต่างๆ นั่นคือ คนที่มาขายแรงงานทั้งสิ้น และการกลับบ้าน ไม่ได้มีความหมายเพียงแค่การเดินทางกลับไปยังถิ่นที่อยู่เดิมของตน แต่มันมีความหมายอีกหลายอย่างซ่อนอยู่ภายใน รอยยิ้มของคนรอ และการเติมไฟให้คนทำงาน แต่มันเป็นความสุขจริงหรือ 

เมื่อสังคมเมืองได้กลืนกินพื้นที่ป่าให้ค่อย ๆ หายไปทีละน้อย จากชายเมืองกลายเป็นกลางเมือง ด้วยระยะเวลาที่ไม่นานนัก สัตว์ที่เคยอยู่ในป่า ต้องเปลี่ยนมาเป็นสัตว์เมือง หากปรับตัวได้ สังคมเมืองก็เกื้อหนุนให้ขยายเผ่าพันธุ์ หากปรับตัวไม่ได้ หรือตกเป็นเหยื่อของผู้ล่าหน้าใหม่ ทั้งทางตรงและทางอ้อม ก็ย่อมจะสูญหายไป